El Estanque Inefable
Los álamos se doran, los estanques se cubren otra vez de hojas caídas; y parecen sentir las bajas casas la triste huida de la golondrina. Por fin el corazón coge su rosa y va a soñar aún bajo los álamos, y no le importan las filosofías ni el dolor de los libros ya cerrados...
Պահպանված է:
| Հիմնական հեղինակ: | |
|---|---|
| Ձևաչափ: | book |
| Լեզու: | esp |
| Հրապարակվել է: |
1922
|
| Խորագրեր: | |
| Առցանց հասանելիություն: | http://repositorio.casadelacultura.gob.ec/handle/34000/814 |
| Ցուցիչներ: |
Ավելացրեք ցուցիչ
Չկան պիտակներ, Եղեք առաջինը, ով նշում է այս գրառումը!
|
Ավելացրեք ցուցիչ Եղիր առաջինը, ով թողնում է մեկնաբանություն!
El estanque inefable