Cubanos y españoles en Ecuador: voto migrante, (re)socialización política e identidad partidaria (1979-2018)

Estudios académicos sobre el transnacionalismo y la participación política migrante continúan debatiendo de qué manera incide la (re)socialización política cuando no-residentes (emigrantes) y no-ciudadanos (inmigrantes) obtienen derechos políticos-electorales. Con perspectiva transnacional, esta inv...

Descrición completa

Gardado en:
Detalles Bibliográficos
Autor Principal: Medina Orellana, María José (author)
Formato: bachelorThesis
Idioma:spa
Publicado: 2019
Subjects:
Acceso en liña:http://dspace.casagrande.edu.ec:8080/handle/ucasagrande/2138
Tags: Engadir etiqueta
Sen Etiquetas, Sexa o primeiro en etiquetar este rexistro!
Descripción
Summary:Estudios académicos sobre el transnacionalismo y la participación política migrante continúan debatiendo de qué manera incide la (re)socialización política cuando no-residentes (emigrantes) y no-ciudadanos (inmigrantes) obtienen derechos políticos-electorales. Con perspectiva transnacional, esta investigación analiza el voto de españoles y cubanos radicados en Ecuador entre 1979 a 2018. Se realizaron veinte entrevistas semiestructuradas, además de una revisión exhaustiva de documentos oficiales y fuentes secundarias sobre cubanos y españoles en Ecuador. Estos datos se triangularon para arrojar implicaciones teóricas sobre conceptos como la democracia, ideología y partidismo mediante los procesos de (re)socialización del migrante. Efectivamente, las actividades vinculadas a prácticas transnacionales, como la extensión de la franquicia del voto migrante, se ven afectadas por la (re)socialización política. Existe una polarización entre cubanos y españoles con respecto a su acercamiento a la democracia y su participación. La mayoría de los españoles participantes han tenido una socialización política democrática, lo que ha conducido a una mayor criticidad política en el destino; mientras que, los cubanos que han experimentado un proceso de (re)socialización política más extremo (de autoritarismo a una democracia emergente), valoran más los cambios institucionales de un país a otro.