Inaplicabilidad del modelo de gestión penitenciaria como garantía al sumak kawsay, en la carcel de babahoyo

Al hablar de rehabilitación social en el país es necesario mencionar el Código de Ejecución de Penas, mismo que se publicó por primera vez en 1982, prescindiendo de las normas penales y procesales, resultando, en balance, un sistema de ejecución inconsistente con las otras normas, e inaplicable en l...

Täydet tiedot

Tallennettuna:
Bibliografiset tiedot
Päätekijä: Narvaez Rendon, Tanya Isabel (author)
Aineistotyyppi: bachelorThesis
Kieli:spa
Julkaistu: 2015
Aiheet:
Linkit:http://dspace.uniandes.edu.ec/handle/123456789/1054
Tagit: Lisää tagi
Ei tageja, Lisää ensimmäinen tagi!
Kuvaus
Yhteenveto:Al hablar de rehabilitación social en el país es necesario mencionar el Código de Ejecución de Penas, mismo que se publicó por primera vez en 1982, prescindiendo de las normas penales y procesales, resultando, en balance, un sistema de ejecución inconsistente con las otras normas, e inaplicable en la realidad. En el Ecuador, el derecho de ejecución de penas ha estado, doctrinaria y jurídicamente, divorciado del derecho procesal y del derecho penal sustantivo en todas sus dimensiones. Una vez dictada la sentencia, no existe control judicial sobre las condiciones carcelarias, las sentencias no se cumplen efectivamente, y la administración ha estado a cargo de un órgano poco técnico y con inmensas facultades discrecionales. Es así que, una vez cumplida su condena, las personas que han sido privadas de su libertad en virtud de una sentencia legalmente emitida, regresan a la sociedad sin un proyecto de vida, sin una opción de trabajo y de reinserción. Esta ineficacia del sistema, lleva a los individuos a reincidir en actos delictivos o a cometer nuevos delitos aprendidos durante su privación de libertad.