Implantes zigomáticos como alternativa al uso de injertos óseos, para la rehabilitación de maxilares a tróficos
La atrofia severa de los huesos maxilares constituye un desafío para implantólogos y prostodoncistas, debido a la reabsorción ósea avanzada y la consiguiente alteración anatómica. Sus causas son múltiples: edentulismo prolongado, sobre todo asociado al uso de prótesis removibles, enfermedad periodon...
Saved in:
| Hovedforfatter: | |
|---|---|
| Format: | bachelorThesis |
| Sprog: | spa |
| Udgivet: |
2023
|
| Fag: | |
| Online adgang: | https://dspace.uniandes.edu.ec/handle/123456789/16195 |
| Tags: |
Tilføj Tag
Ingen Tags, Vær først til at tagge denne postø!
|
| Summary: | La atrofia severa de los huesos maxilares constituye un desafío para implantólogos y prostodoncistas, debido a la reabsorción ósea avanzada y la consiguiente alteración anatómica. Sus causas son múltiples: edentulismo prolongado, sobre todo asociado al uso de prótesis removibles, enfermedad periodontal avanzada, infecciones endoóseas múltiples y extensas, periimplantitis severa y/o pérdida de implantes previamente colocados (causas iatrogénicas), o cirugías resectivas para el tratamiento de neoplasias malignas (1). En estos casos, e s necesario un protocolo de tratamiento que no sólo incluya técnicas quirúrgicas avanzadas, sino que también tenga en cuenta conceptos fundamentales como la preservación del hueso marginal y la consecución de una remodelación ósea predecible; conceptos que adquieren todavía más importancia en situaciones de atrofia donde la disponibilidad ósea ya es limitada (2). |
|---|